ΤΟ..ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ..!

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009



alt

Την επιστολή που ακολουθεί μας την έστειλε ένας εκλεκτός φίλος της σελίδας μας, πολιτισμένος κάτοικος του χωριού Αγ.Νικόλαος (Μπούρτζι)Χαλκίδας.Του την «υπαγόρευσε»,λίγο πριν πεθάνει,ένας σκύλος που είχε βρεθεί εγκαταλειμμένος λίγο έξω από το χωριό. Ο άνθρωπός μας προσπάθησε να τον σώσει,αλλά στάθηκε αδύνατον:το ζωάκι είχε περάσει τόσες κακουχίες,μόνο του στην ερημιά,που ξεψύχησε.Η επιστολή απευθύνεται στο «αφεντικό» του άτυχου σκύλου:

«Αγαπημένο μου αφεντικό,
Αυτό το γράμμα που σου γράφω είναι το πρώτο αλλά και το τελευταίο της σύντομης ζωής μου.Αυτή τη στιγμή είμαι άρρωστος,κάτω από ένα θάμνο,στο κρύο,ανήμπορος,ούτε να σηκωθώ μπορώ για να βρω λίγη τροφή,λίγο νερό και λίγη ζεστασιά.
Με αγοράσατε μάλλον,είμαι ενάμισι έτους και βέβαια θέλατε ράτσα (εσείς άραγε τι ράτσα είσαστεWinkκαι πήρατε λύκο,για να με δείξετε στους φίλους σας,μου δώσατε κι ένα όνομα,με ταΐσατε και με χαϊδέψατε (στην αρχή και όσο ήμουν μικρός πιο πολύ),μετά αρχίσατε να αδιαφορείτε και σιγά σιγά σας έγινα εμπόδιο, σας έγινα μπελάς.
Δεν είχατε ελευθερία κινήσεων και μετανιώσατε που με πήρατε στο σπίτι σας.Μετά αρχίσατε να με βρίζετε,να με κλοτσάτε και να μη με φροντίζετε πια.
Οταν έφθασε το πλήρωμα του χρόνου,πήρατε τη μεγάλη απόφαση.Την απόφαση να με διώξετε από το σπίτι σας και όχι να με δώσετε αλλού,σε μία άλλη,πιο στοργική οικογένεια,ή έστω σε κάποιο από τα λίγα, τα ελάχιστα σπίτια για αδέσποτα σκυλιά που υπάρχουν σ' αυτό τον τόπο.
Με φορτώσατε λοιπόν στο αμάξι σας(ή στο φορτηγάκι σας),με πήγατε κάπως μακριά από το σπίτι σας,για να μην μπορέσω να το βρω αργότερα,με παρατήσατε,πατήσατε γκάζι και αυτό ήταν...
Στην αρχή νόμισα ότι παίζετε μαζί μου,μετά περίμενα να γυρίσετε να με πάρετε πίσω,στο τέλος κατάλαβα ότι έμεινα μόνος μου.Βράδιασε και άρχισα να κρυώνω,μετά πείνασα και δίψασα,αλλά δεν ήξερα να βρω μόνος μου τροφή και νερό,δεν γεννήθηκα "αδέσποτος",μέχρι τώρα λίγο-πολύ κάτι μου πετάγατε από τα αποφάγια σας,ήμουν ανήμπορος να σταθώ μόνος μου,χωρίς βοήθεια.
Αραξα κοντά σ' ένα σπίτι που είχε ένα σκυλάκι,αλλά με διώξανε. Πήγα σε άλλο,αλλά έπαθα τα ίδια. Παραλίγο να με πατήσουν και μερικά αμάξια,δεν ήξερα πού να πάω και πού να κρυφτώ.Πέρασαν έτσι μερικές απελπισμένες μέρες πείνας και δυστυχίας,αλλά εγώ ακόμη σας περίμενα,δεν χώραγε στο νου μου ότι με εγκαταλείψατε έτσι,χωρίς λόγο.Μετά ήρθαν τα χιόνια,κρύωνα πιο πολύ,δεν μου έδινε κανείς σημασία,ήμουν άλλο ένα αδέσποτο,περιττό πλάσμα,που εμπόδιζε την κυκλοφορία παιδιών,πεζών και αμαξιών.Ημουν και μεγάλος, προκαλούσα το φόβο χωρίς να κάνω τίποτα κακό,όλοι με κλοτσούσαν και με πετροβολούσαν,δεν είχα πια ούτε τη δύναμη να γαβγίζω από την πείνα.Τώρα είμαι ετοιμοθάνατος, δεν ξέρω αν θα προλάβω την αυριανή μέρα και σας ρωτώ:Τι σας έκανα και μου φερθήκατε έτσι,σε τι σας έφταιξα και με καταδικάσατε σ' αυτό τον αργό, φρικτό θάνατο;
Εγώ σας συγχωρώ,αλλά σας παρακαλώ να μην πάρετε άλλο σκυλάκι,γιατί δεν αξίζετε την αγάπη που θα σας δώσει, δεν είσαστε δυνατοί να το φροντίσετε και θα κάνετε τα ίδια.
Ο παλιός σας φίλος...

Αγ. Νικόλαος (Μπούρτζι) Χαλκίδας
πηγή:Μένιος από Ελευθεροτυπία
--------------------


Χριστουγεννιάτικη ιστορία τον Νοέμβριο

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

Ήταν αρχές Νοεμβρίου όταν η Νταϊάν, πρόεδρος του Καναδέζικου φιλοζωικού σωματείου που συνεργάζεται με το ΚΑΖ και μεριμνά για την ευζωία των ζώων του που έχουν υιοθετηθεί στον Καναδά, μας έγραψε για να μας ενημερώσει ότι ένας συμπατριώτης της χρειάζεται την βοήθειά μας για να εντοπίσει την σκυλίτσα που είχε λατρέψει στις διακοπές του στην Ελλάδα.
Ο Ted Davidson, συνταξιούχος στρατιωτικός, είχε έρθει στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο, μαζί με την γυναίκα του κι άλλα δύο φιλικά ζευγάρια, για διακοπές. Κάθε πρωί, από το χάραμα, συνήθιζε να περπατάει μέχρι την πόλη για να πάρει φρέσκα κρουασάν από το φούρνο για το πρωινό και σε μια από αυτές τις βόλτες του την είδε για πρώτη φορά! Ήταν μια ξανθιά σκυλίτσα με ολόρθα αυτιά, πολύ φοβισμένη όμως για να πλησιάσει κάποιον άνθρωπο.

Η τρυφερότητά του όμως προς αυτό το ζώο, το καθημερινό πρωινό ραντεβού τους και τα μεζεδάκια που της κρατούσε, την έκαναν να τον πλησιάσει και να τον αφήσει να την αγγίξει. Κι έτσι ξεκίνησε ένα βαθύ δέσιμο και μια ήρεμη αλλά μεγάλη φιλία ανάμεσα στο αδεσποτάκι, που του είχε δώσει το όνομα Θήνα (από το Αθήνα) και τον Καναδό. Δύο μέρες πριν φύγει για το ταξίδι της επιστροφής την έχασε. Δεν ήταν εκεί που τον περίμενε κάθε πρωί. Την έψαξε σ' όλη τη πόλη μέχρι που την βρήκε ξαπλωμένη σ' ένα δημόσιο κηπάκι.

Ήταν χτυπημένη με πληγές στο κεφάλι, στο πρόσωπο, στο στήθος και με σπασμένο το ένα μπροστινό της πόδι. Έκατσε δίπλα της και την αγκάλιασε. Το χτυπημένο της κορμάκι έτρεμε και του έτεινε το σπασμένο πόδι της σαν να του έλεγε «κάνε κάτι, βοήθησέ με». Ο Τεντ δεν μπορούσε να την σηκώσει, ταξί δεν έβλεπε πουθενά, κτηνιάτρους δεν ήξερε. Επέστρεψε τρέχοντας στο σπίτι που έμεναν για να ζητήσει βοήθεια από την γυναίκα του και τους φίλους τους. Όταν γύρισαν στο σημείο που την είχε αφήσει, αυτή είχε φύγει κι όλες οι προσπάθειές τους να την βρουν τις επόμενες δύο μέρες απέβησαν άκαρπες. Ο Τεντ γύρισε στην πατρίδα του με την μορφή της σκυλίτσας χαραγμένη στο μυαλό του. Αισθανόταν ότι την είχε εγκαταλείψει. Ότι πρόδωσε την εμπιστοσύνη της κι ενώ εκείνη τον χρειαζόταν αυτός έφυγε.

Ο πόλεμος του μυαλού με την καρδιά κράτησε ένα περίπου μήνα και το ζάρι τελικά έπεσε! Θα γύριζε στην Ελλάδα να ψάξει να την βρει και να την πάρει μαζί του. Η αίσθηση ευθύνης του απέναντι σ' αυτό το ζώο ήταν σημαντικότερη απ' ό,τι κι αν έλεγε η λογική του.

Έτσι ήρθαμε σε επαφή μαζί του για να δούμε αν μπορούμε και πώς να τον βοηθήσουμε σ' αυτή την αναζήτηση. Ήδη είχαμε μιλήσει με εθελοντή της πόλης που ζούσε η σκυλίτσα και μας είχε διαβεβαιώσει πως την είχε δει, ή τουλάχιστον είχε δει μία σκυλίτσα με αυτά τα χαρακτηριστικά και με μπροστινό πόδι που κούτσαινε. Σημάδι ότι το κοριτσάκι ζούσε ακόμα πριν από μερικές μέρες.

Έφτασε στο αεροδρόμιο κι από κει τον παραλάβαμε και τον μεταφέραμε στην πόλη, του βρήκαμε ξενοδοχείο και ξεκινήσαμε μαζί του να χτενίζουμε την πόλη. Δεν ήταν πουθενά. Τελικά ο Καναδός έμεινε στο ξενοδοχείο, θα ξανάβγαινε πάλι με το σκοτάδι για να την ψάξει.

Οι μέρες περνούσαν και δεν την έβλεπε πουθενά. Στις καθημερινές μας τηλεφωνικές συνομιλίες, του είχαμε δανείσει ένα κινητό τηλέφωνο για να μας πάρει μόλις την έβρισκε, ακουγόταν όλο και πιο απογοητευμένος. Είχε όμως βρει παρέα στις βόλτες του προς αναζήτηση, μία άλλη σκυλίτσα, πολύ φιλική και χαδιάρα, που έμοιαζε της Θήνας και τον ακολουθούσε όπου πήγαινε. Τελικά ένα βράδυ του τηλεφώνησε κάποιος εθελοντής. Την είχε δει και θα περνούσε από το ξενοδοχείο να τον πάρει με το αυτοκίνητο για να πάνε να την πιάσουν. Πήγαν εκεί που είχε φανεί και όντως ήταν εκείνη. Αγριεμένη και φοβισμένη όμως και περιτριγυρισμένη από μία ολόκληρη αγέλη αρσενικών σκύλων που δεν άφηναν κανέναν να πλησιάσει. Η ίδια, στην θέα των ανθρώπων, τράπηκε σε φυγή. Ο Καναδός κατάλαβε ότι δεν είχε καμία ελπίδα να την πλησιάσει, ο χρόνος του τελείωνε, έπρεπε να επιστρέψει.

Την άλλη μέρα μας ειδοποίησε ότι δεν μπορούσε να πιάσει το ζώο και θα ήθελε να επιστρέψει στο καταφύγιο, θα ήθελε όμως να πάρει μαζί του την δεύτερη σκυλίτσα με την οποία είχε πιάσει φιλίες που την ονόμασε Θήνα 2. Στην ηλεκτρονική αλληλογραφία με την Πέγκυ, την γυναίκα του, που είχαμε όλο αυτό το διάστημα είχαμε διαπιστώσει ότι τον στήριζε απόλυτα σ' αυτή του την αναζήτηση για το σκυλί που αγάπησε κι αισθάνθηκε υπεύθυνος. Μας είχε γράψει σε ένα από τα e-mail της να πούμε στον Τεντ να μην τολμήσει να γυρίσει χωρίς σκυλί στον Καναδά. Να βρει κάποιο άλλο αδέσποτο και να το σώσει αν δεν βρει την Θήνα.

Πράγματι πήγαμε στην πόλη που έψαχνε ο Τεντ για να τον πάρουμε και να γυρίσουμε στο καταφύγιο όπου θα τον φιλοξενούσαμε μέχρι να φύγει. Περήφανος μας έδειξε την Θήνα 2! Αφού δεν μπορούσε να πιάσει την πρώτη Θήνα, θα έσωζε από τους δρόμους την σωσία της. Πριν φύγουμε για το Μαρκόπουλο, πήγαμε την Θήνα 2 σ' έναν τοπικό κτηνίατρο να της πάρει αίμα και να την εξετάσει.

Στο Καταφύγιο ήταν όλα έτοιμα για να υποδεχτούν τους δύο φιλοξενούμενούς μας. Το μικρό δωμάτιο/ξενώνας όπου θα έμενε ο Τεντ με το καινούργιο του κορίτσι, το οποίο όμως μα επεφύλασσε μία δυσάρεστη έκπληξη. Την νύχτα και την επόμενη ημέρα καταταλαιπωρήθηκε με διάρροιες και εμέτους. Οροί, φάρμακα, ο κτηνίατρος παρών κάθε μέρα και το ρολόϊ μετρούσε τα λεπτά και τις ώρες που μας έφερναν κοντύτερα στην ημέρα αναχώρησης του Τεντ. Ένα ηλεκτρονικό οικογενειακό συμβούλιο μεταξύ Καναδά και Μαρκόπουλου με μεσολαβητή τον υπολογιστή του ΚΑΖ αποφάσισε ότι ο Τεντ έπρεπε να αναβάλει την αναχώρησή του μέχρι να γίνει η Θήνα 2 καλά για να μπορεί να ταξιδέψει. Άλλη ταραχή με την αεροπορική εταιρία που δεν έκανε την αλλαγή από την Αθήνα. Έπρεπε να γίνει από την πόλη του Καναδά απ' όπου εκδόθηκε το εισιτήριο και το πρόστιμο βαρύ, σχεδόν όσο είχε στοιχίσει το εισιτήριο αρχικά!

Η Θήνα 2 αργά αλλά σταθερά βάδιζε προς την πλήρη ίαση κι ο Τεντ περνούσε τις ημέρες του κρατώντας της παρέα και απολαμβάνοντας τις εξαίσιες λιακάδες του Νοέμβρη. Μια μέρα του χτύπησα την πόρτα να τον ρωτήσω κάτι και τους βρήκα, τη Θήνα ξαπλωμένη φαρδιά πλατιά στο κρεβάτι του να μασουλάει μία κάλτσα του και τον Τεντ στριμωγμένο στα πόδια του κρεβατιού να διαβάζει ένα βιβλίο! «Πάμε μια βόλτα μέχρι την πόλη να κάνουμε μία τελευταία προσπάθεια μήπως και βρούμε την Θήνα1;» ήταν η πρόταση του Καταφυγίου. Τα μάτια του άστραψαν και συμφώνησε ενθουσιασμένος. Η Πέγκυ που είχε ερωτηθεί σε προηγούμενο mail μας αν υπήρχε χώρος στο σπίτι τους για δύο Θήνες αν τελικά βρίσκαμε και την άλλη, είχε απαντήσει «Το σπίτι των Davidson πάντα θα έχει χώρο για 3 σκυλιά!» Σημειωτέον είχαν στο σπίτι την Μίτζι, την σκυλίτσα που είχαν πάρει πριν από δύο χρόνια από το καταφύγιο της πόλης τους. Κι εδώ πρέπει να προσθέσουμε ότι πριν φύγει ο Τεντ από τον Καναδά, έκανε το ζευγάρι μία δωρεά στο τοπικό τους καταφύγιο ισόποση με τα έξοδα του ταξιδιού του Τεντ στην Ελλάδα...

Την επόμενη ημέρα το πρωί περιμέναμε στο Καταφύγιο το συνεργείο της τηλεόρασης του Σκάϊ, της εκπομπής «Παρά Τρίχα» για μία συνέντευξη του Τεντ. Στον Καναδά είχε γίνει γνωστή η Οδύσσειά του και το ταξίδι του για να βρει την σκυλίτσα «του», οι εφημερίδες ήταν γεμάτες από άρθρα και το ραδιόφωνο κι η τηλεόραση παρουσίαζαν συνεντεύξεις της Πέγκυ και της Νταϊάν. Ο Τεντ κάθε τόσο μουρμούριζε «Τί θέλουν από μένα! Εγώ είμαι ένας πρώην στρατιωτικός και δεν έχω καμία σχέση με τη δημοσιότητα και τα ΜΜΕ. Το σκυλί μου ψάχνω να βρω, δεν έκανα δα και τίποτα σπουδαίο»...

Μετά την συνέντευξη ξεκινήσαμε για το δίωρο ταξίδι στην πόλη της Θήνας με το αυτοκίνητο του Σκάϊ πίσω μας. Παρκάραμε και κατεβήκαμε όλοι σε αναζήτηση της Θήνας. Δεν είχαμε κάνει δυο βήματα και μας πήρε από πίσω ένα αδεσποτάκι και μετά κόλλησε κι ένα δεύτερο. Είμαστε όλοι μας μια παρέα γεμάτη αγωνία, εμείς αν θα βρούμε την Θήνα και τα αδεσποτάκια αν θα τους ξαναδώσει ο Τεντ από εκείνες τις νόστιμες λιχουδιές που έκρυβε στη τσέπη του. Και σε μια στιγμή σταματήσαμε απότομα. Στην παραλία είδαμε κάτι που έμοιαζε με πέτρα, αλλά έμοιαζε και με νάϋλον σακούλα, θα μπορούσε όμως να είναι κι ένας σκύλος κουλουριασμένος. Ο Τεντ βάδισε αργά προς τα εκεί ψιθυρίζοντας «ίσως είναι αυτή, μάλλον είναι αυτή». Κι όταν τα μεγάλα αυτιά σηκώθηκαν ακούστηκε το ψιθύρισμά του πνιχτό από τη συγκίνηση «αυτή είναι!»

alt

Το πρωτο "γεια" της επανασυνδεσης

Την πλησίασε κι αυτή σηκώθηκε. Έκανε δυο βήματα πίσω κοιτώντας τον και κουνώντας την ουρά της διστακτικά. Το ένα αδεσποτάκι παραλίγο να χαλάσει όλη την επιχείρηση. Είχε ξαπλώσει ανάσκελα στα πόδια του Τεντ περιμένοντας κι άλλη λιχουδιά. Του πετούσε ο Τεντ λιχουδιές μακριά για να το απομακρύνει κι αυτό τις κατάπινε στο δευτερόλεπτο και ξαναγύριζε. Τελικά η Θήνα τον αναγνώρισε! Τον πλησίασε με τα αυτιά της κάτω κουνώντας την ουρά της κι εκεί ο Τεντ την αγκάλιασε ψιθυρίζοντάς της τα δικά τους τρυφερά λόγια που λέγανε πριν δυο μήνες, της πέρασε το λουρί στο λαιμό και την οδήγησε στο αυτοκίνητο. Δεν μας κρατούσε πια τίποτα εκεί. Στο δρόμο για το Καταφύγιο περάσαμε από τον κτηνίατρό μας να την εξετάσει και να της πάρει αίμα και τελικά φτάσαμε στο Καταφύγιο, όλοι μας κουρασμένοι, ευτυχισμένοι και βαθιά ικανοποιημένοι που η «επιχείρηση Θήνα» στέφθηκε από επιτυχία.

alt

Ενα φιλι απο την Θηνα - Ενα χαδι απο την Φοιβη

Την άλλη μέρα το πρωί όταν πήγαμε στο Καταφύγιο βρήκαμε τους τρεις τους μ' ένα χαμόγελο μέχρι τ' αυτιά. Τα κορίτσια έπαιζαν στον ήλιο στον μπροστινό κήπο και χοροπήδαγαν σαν τα κατσίκια, κι ο Τεντ τις παρακολουθούσε χαμογελώντας και καμαρώνοντάς τες. Η πρώτη αγαπημένη του Τεντ κράτησε το όνομα Θήνα και η δεύτερη ονομάστηκε, σύμφωνα με την επιθυμία της Πέγκυ, Φοίβη.

Πίσω στον Καναδά, το σπίτι των Davidson έχει γεμίσει ζωή και ποδοβολητά. Η Θήνα δεν ξεκολλάει από το πλευρό του Τεντ κι η Φοίβη, αφού είχε μερικές θερμές συζητήσεις με την Μίτζι για το ποιανού είναι το σπίτι, η μαμά κι ο μπαμπάς, φροντίζει για όλες τις πιθανές και απίθανες σκανταλιές. Πάντως κι οι δύο βρήκαν τη βόλτα για ψώνια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, ιδιαίτερα αφού όλοι που τους συναντούσαν στο δρόμο και ξέροντας την ιστορία τους από τα μέσα ενημέρωσης είχαν και μια λιχουδιά ή ένα χάϊδεμα στο κεφαλάκι τους να τους προσφέρουν.

alt

η μαμα Πεγκυ στο αεροδρομιο με δωρα για τα κοριτσια

Η ιστορία του Καναδού που ταξίδεψε 8.000 χιλιόμετρα για να βρει το σκυλί που του έκλεψε τη καρδιά και που όταν του ζήτησε βοήθεια δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί, μας έκανε να αναθεωρήσουμε την άποψή μας για την πίστη του σκύλου προς τον άνθρωπο. Ενίοτε κι ένας άνθρωπος μπορεί να είναι το ίδιο πιστός προς τον σκύλο του, όσο κι ο σκύλος προς τον άνθρωπό του. Υπάρχει τουλάχιστον ένα καταγεγραμμένο παράδειγμα. Ο Τεντ κι η Θήνα του. Και η Φοίβη που δεν ήξερε μέχρι εκείνη τη στιγμή τί της επιφύλασσε το άστρο της.

Τεντ και Πέγκυ, σας ευχαριστούμε που μας δώσατε την ευκαιρία να σας γνωρίσουμε και να σας βοηθήσουμε. Ήταν τιμή για μας!

Θήνα και Φοίβη ευχηθείτε ανάλογη τύχη και στα άλλα αδέλφια σας που σας συντρόφευαν στους δρόμους!

Καταφύγιο Αδέσποτων Ζώων ΚΑΖ

Για την ημερομηνία της συνέντευξης και του φιλμ που γύρισε ο Σκάϊ θα ενημερωθείτε πάλι από το Blog

alt

Ο Τεντ και οι "κορες" του ασφαλεις στο σπιτι τους

Από τον Μικρό Πρίγκηπα του Αντουάν Ντε Σαιντ Εξυπερύ
..."Όχι," είπε ο Μικρός Πρίγκηπας. "Ψάχνω για φίλους". Τι θα πει εξημερώνω;"
"Είναι μια πράξη που παραμελείται πάρα πολύ συχνά" είπε η Αλεπού."Εξημερώνω σημαίνει κάνω δεσμούς" "Κάνω δεσμούς;"
"Ακριβώς αυτό" είπε η Αλεπού. "Για μένα δεν είσαι τίποτα περισσότερο από ένα μικρό αγόρι όμοιο με εκατό χιλιάδες άλλα μικρά αγόρια. Και δεν σε χρειάζομαι. Και εσύ, από τη δική σου πλευρά, δεν με έχεις καμία ανάγκη. Για σένα δεν είμαι τίποτα περισσότερο από μια αλεπού όπως εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Αλλά αν με εξημερώσεις, τότε θα χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Για μένα θα είσαι μοναδικός σε όλο τον κόσμο. Για σένα θα είμαι μοναδική σε όλο τον κόσμο ...;"



"Αρχίζω να καταλαβαίνω" είπε ο Μικρός Πρίγκηπας. "Υπάρχει ένα τριαντάφυλλο ...; Νομίζω με έχει εξημερώσει ...;" ...;

...........................................................................................

... "Και γύρισε προς την αλεπού.
- Γεια σου, είπε ...
- Γεια σου, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δεν βλέπει κανείς πολύ καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Ότι είναι σημαντικό, δεν το βλέπουν τα μάτια.
- Ότι είναι σημαντικό δεν το βλέπουν τα μάτια, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
- Είναι ο χρόνος που έχεις χάσει για το τριαντάφυλλό σου και που το κάνει τόσο σημαντικό." ...



απο 

  http://www.facebook.com/DiavolitsaMpempa?ref=profile#/note.php?note_id=221747822597&id=680024421&ref=share


ΔΕΝ ΣΑΣ ΞΕΧΝΩ :)

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2009



alt

Είναι δύο Kαρδιτσιώτισες σερίιτόρες, απόγευ΅α στο ΅παράκι που εργάζονται...

Άδειο προς το παρών το ΅παρ και συζητάνε:

- Πλιτς - πλιτς, ρωτάει η ΅ία.

- Σςςςς!!!! Πλατς - πλατς, απαντάει η άλλη.

Μετάφραση:

- Πλήττεις - πλήττεις;

- Σςςςς! Πελάτης - πελάτης!

----------------------------------------------------------------------

Γιατί οι Kαρδιτσιώτες, όταν πάνε στην θάλασσα, τους περνάνε για Γερ΅ανούς;

Γιατί πρώτα ΅παίνει ένας ΅έσα και ΅ετά γυρίζει και φωνάζει στον κολλητό του:

- Έλα! Χανς!! (= Έλα! Χάνεις!!)

----------------------------------------------------------------------

Όταν ένας Καρδιτσιώτης παραγγέλνει ένα 'δεκατεσάρι' στο ΅παρ, τι εννοεί;

Απάντηση: The cutty shark!!!!

----------------------------------------------------------------------

Πώς θα πει ένας Καρδιτσιώτης στο ΅ηχανικό του συνεργείου αυτοκινήτων τη φράση:

"Ανά τακτά διαστή΅ατα, από το κάτω ΅έρος, ακούγεται ένας θόρυίος";

Απάντηση: "Καπ-καπ, κατ-κατ, κατ καν γκαπ-γκαπ." (= Κάπου-κάπου, κάτω-κάτω, κάτι κάνει γκαπ-γκαπ.)

....................................................................

Ένας διάσημος καρδιολόγος πεθαίνει και του κάνουν περίτεχνη κηδεία.

Ως σύμβολο του επαγγέλματός του μια τεράστια καρδιά καλυμμένη με λουλούδια

βρίσκεται πίσω από το φέρετρο κατά τη διάρκεια της τελετής


Σε μια προσπάθεια να είναι η κηδεία ξεχωριστή, στο τέλος της τελετής

η καρδιά ανοίγει και το φέρετρο κυλάει προς το μέρος της.

Αφού μπει ολόκληρο, η καρδιά κλείνει σφραγίζοντας το γιατρό μέσα της για πάντα.


Τότε ένας από τους παρευρισκόμενους σκάει στα γέλια!

Όταν όλα τα μάτια στρέφονται πάνω του, ομολογεί:


"Συγνώμη, απλώς σκεφτόμουν τη δική μου κηδεία... είμαι γυναικολόγος..."


Spidercat

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2009


Χορεύοντας με... αναπηρικό καροτσάκι

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2009

alt



Χορευτές που αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα και βρίσκονται σε αναπηρικά καροτσάκια πήραν μέρος σε έναν διαγωνισμό χορού στη Μανίλα.

 


Συνολικά, 14 συμμετέχοντες πήραν μέρος στον διαγωνισμό, χορεύοντας τζάιβ, τσάτσα, και ρούμπα με τους αρτιμελείς παρτενέρ τους, διεκδικώντας το έπαθλο των £67 και την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε διαγωνισμό του εξωτερικού.

Τα μέλη του Tahanan Walang Hagdanan («Σπίτι δίχως βήματα»), ενός οργανισμού που προσφέρει στέγη και επαγγελματικές ευκαιρίες σε άτομα με κινητικά προβλήματα, πιστεύουν πως ο χορός σε αναπηρικά καροτσάκια είναι μία άριστης μορφής συναισθηματική θεραπεία και σωματική άσκηση για τους ενοίκους του οργανισμού.

Μεταξύ των φιναλίστ υπήρχαν άτομα με ακρωτηριασμένα άκρα και παραπληγικοί, οι οποίοι προέκτειναν τα χέρια και το πάνω μέρος του σώματός τους για να εκτελέσουν δύσκολες χορευτικές φιγούρες.

Οι δάσκαλοι χορού δήλωσαν πως η έκφραση του προσώπου, η περιστροφή του κεφαλιού, οι κινήσεις των χεριών και φυσικά το αναπηρικό καροτσάκι, αντισταθμίζουν την έλλειψη κίνησης των ποδιών.



Ο 24χρονος Julius Obero, ο οποίος κατάφερε να επιζήσει από πολιομυελίτιδα, εκτός του ότι είναι ένας από τους καλύτερους χορευτές τζάιβ, έχει διακριθεί και σε αγώνες ταχύτητας με καροτσάκια, στο μπάσκετ και στην κολύμβηση.

«Μέσα από όλες αυτές τις δραστηριότητες, και κυρίως μέσα από τον χορό, μπορώ να ξεχάσω την αναπηρία μου,» δηλώνει χαρακτηριστικά ο ίδιος.

«Τώρα, πλέον, μπορώ να αλληλεπιδράσω περισσότερο με τα άλλα άτομα που είναι και αυτά σε αναπηρικό καροτσάκι, ενώ πριν δεν ήθελα να αποδεχτώ το γεγονός ότι βρίσκομαι και γω στην ίδια κατάσταση.»

pathfinder.gr


Mε χρώμα... κόκκινο!

Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2008

alt



"Τριώροφο".... χριστουγεννιάτικο δέντρο

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2008

 
alt


"Τριώροφο".... χριστουγεννιάτικο δέντρο

15 Δεκεμβρίου 2008, 21:49


Ούτε ένα, ούτε  δύο, ούτε καν πέντε, αλλά λίγο παραπάνω από 10 μέτρα

είναι το χριστουγεννιάτικο δέντρο που επέλεξε για φέτος μια οικογένεια

από το Ντόρσετ της Μ. Βρετανίας.


alt


Ο πατέρας Γκρέιγκ Χόουε χρειάστηκε να κόψει το έλατο σε τρία κομμάτια, τα οποία

τοποθέτησε στο σαλόνι, σε μία από τις κρεβατοκάμαρες και στη σοφίτα.

Με αυτόν τον τρόπο, απ' έξω φαίνεται ότι το δέντρο είναι συνεχόμενο και ...; τεράστιο.


alt




Φυσικά, για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα χρειάστηκαν περίσσια

«βοηθητικά χέρια» και πολλές ώρες δουλειάς.


alt


Το μοναδικό δέντρο κόστισε 250 λίρες, είναι στολισμένο με 160 μεγάλα μπιχλιμπίδια

και φωτίζεται με 2.000 λαμπάκια, ενώ φυσικά δε λείπει το λαμπερό αστέρι στην κορυφή.



zougla.gr


φιγούρες α λα... Μάικλ Τζάκσον

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008



Τροχονόμος με φιγούρες α λα... Μάικλ Τζάκσον

17 Δεκεμβρίου 2008, 10:01


Ο συγκεκριμένος Παλαιστίνιος τροχονόμος «διασκεδάζει» καθημερινά τους κατοίκους στη Ραμάλα εδώ και λίγο καιρό. Δεν κάνει μόνο καλά τη δουλειά του, αλλά της δίνει και ένα... χορευτικό τόνο παρόλο που εργάζεται σε ένα από τους πιο κεντρικούς δρόμους της περιοχής.

Ο τροχονόμος έχει γίνει πλέον ...; ατραξιόν ακόμη και για τους τουρίστες, ενώ το YouTube έχει κατακλυστεί από βιντεάκια αφιερωμένα σε αυτόν.

Σύμφωνα με τους Times έχει γίνει και η μασκότ της καμπάνιας για το «νέο πρόσωπο» της παλαιστινιακής αστυνομίας, τα νέα μέλη της οποίας εκπαιδεύονται στην Ιορδανία.



zougla.gr


Το μπάνιο του μακάκου

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

 

Το μπάνιο του μακάκου




Μετά από μία κουραστική μέρα, τίποτα δεν είναι καλύτερο από ένα ζεστό μπάνιο.

Αυτό φαίνεται να το ξέρουν ακόμη και οι μακάκοι, που δεν παραλείπουν να περνούν

τις ώρες τους σε ζεστές πηγές.


alt


Πρόκειται για γιαπωνέζους μακάκους, οι οποίοι βρίσκουν ιδιαίτερη ευχαρίστηση

στο να βουτούν σε πηγή που βρίσκεται σε χειμερινό θέρετρο της κεντρικής Ιαπωνίας.  

Αν κοιτάξει μόνο κανείς την ικανοποίηση στο βλέμμα τους, τότε μπορεί να καταλάβει

πόσο το απολαμβάνουν.


alt


Το συγκεκριμένο είδος πιθήκων, περνάει το μεγαλύτερο μέρος του χειμώνα

στις πηγές καθώς οι θερμοκρασίες πέφτουν και τα χιόνια καλύπτουν τα πάντα.



Zougla.gr

γυμνοί σε ημερολόγιο........

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

 
Υπάλληλοι ζωολογικού κήπου γυμνοί σε ημερολόγιο


Υπάλληλοι ζωολογικού κήπου γυμνοί σε ημερολόγιο

14 Δεκεμβρίου 2008, 20:56


Μία ομάδα εργαζομένων ζωολογικού κήπου στο Ντάντλεϊ αποφάσισαν να φωτογραφηθούν γυμνοί αγκαλιά με τα ζώα που προσέχουν για ένα ημερολόγιο τα έσοδα του οποίου θα δοθούν σε φιλοζωική οργάνωση.

alt


Παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες οι υπάλληλοι αποφάσισαν να βγάλουν φωτογραφίες

με τα ζώα του κήπου, τίγρεις, λεοπαρδάλεις ακόμη και τις αράχνες.


alt




Εδώ και χρόνια συζητούσαν το ενδεχόμενο αλλά μέχρι φέτος δεν μπόρεσαν

να μαζευτούν αρκετά άτομα για να συμπληρώσουν το ημερολόγιο.

Όλοι στην αρχή δήλωναν αγχωμένοι αλλά τελικά όλα κύλησαν ομαλά

και η φωτογράφηση έγινε κανονικά.



alt




Μάλιστα έχουν ήδη αποφασίσει να το καθιερώσουν ετησίως.

Τα λεφτά θα δοθούν σε οργάνωση που προστατεύει τους λεμούριους

που ζουν στη Μαδαγασκάρη, καθώς το περιβάλλον στο οποίο ζουν

κινδυνεύει από τους υλοτόμους.




zougla.gr

Καληνύχτα Ελλάδα..

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008


"Βρισκόμαστε, τελικά, ως Έθνος, λαός και κοινωνία στο μάτι ενός κυκλώνα, στη δίνη προβληματισμών, με τον κλυδωνισμό θεσμών και δομών, με την ακύρωση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς. Προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για μια προσεκτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς φόβο και πάθος και χωρίς υστερικές αντιδράσεις.
Μήπως όλα τα παραπάνω αποτελούν... πικρόχολες διαπιστώσεις υποκειμενικού τύπου πίσω από τις οποίες υποκρύπτονται κάποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες;
Κατηγορηματικά ΟΧΙ!
Έχουμε τελματώσει σε έναν απίστευτα βρώμικο και δύσοσμο βούρκο...Κολλήσαμε! Εάν περάσει στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο η αίσθηση ότι ΔΕΝ υπάρχει πια στέρεο, υγιές, ηθικό κομμάτι γης για να σταθούμε, τότε το επόμενο βήμα είναι ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ,η απώλεια της ιδεολογίας, η προσφυγή στην απάθεια και την άρνηση που αποτελούν το ικρίωμα θανάτωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς το δημιουργικό ΕΜΕΙΣ υποκαθίσταται από το μικροπρεπές...ΕΓΩ!
Καιρός να...ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε το «εμείς», να διαπιστώσουμε ότι ακόμα υπάρχει EΛΠIΔA! Αλλιώς, ο τελευταίος ας φροντίσει, παρακαλώ, να ρίξει την αυλαία και να σβήσει τα φώτα..! Καληνύχτα... Ελλάδα;"

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγητή Πανεπιστημίου Μακεδονίας



http://troktiko.blogspot.com/



«Σήμερα παίξαμε μολότοφ»

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2008

Παιδιά του δημοτικού πετούν κουκουνάρια και πέτρες υποδυόμενα φοιτητές και αστυνομικούς.


«Σήμερα παίξαμε μολότοφ»


Τα παιδιά δεν παίζουν πλέον κλέφτες κι αστυνόμους. Ούτε καν καουμπόηδες και Ινδιάνους. Το νέο παιχνίδι στα προαύλια των δημοτικών σχολείων λέγεται «πετάμε μολότοφ». Μητέρες 8χρονων μαθητών σχολείου της Αττικής έμειναν χθες άφωνες, όταν άκουσαν να τους λένε «σήμερα στο σχολείο παίξαμε ...; μολότοφ» ...; «Στην αρχή δεν πίστεψα αυτό που άκουσα. Οταν όμως τα παιδιά αναφέρθηκαν στις λεπτομέρειες του παιχνιδιού, σοκαρίστηκα. Δεν περίμενα κάτι τέτοιο σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα από τα γεγονότα και μάλιστα χωρίς να δίνω την αφορμή. Γιατί η κόρη μου δεν παρακολούθησε πολλή τηλεόραση. Φαίνεται όμως ότι παρακολούθησαν τα άλλα παιδιά και μετέφεραν στο σχολείο τα πάντα: εικόνες, σκηνές, κινήσεις και λόγια», λέει η Γιάννα, μητέρα μαθήτριας της Γ΄ Δημοτικού.

«Πετούσαμε ό,τι βρίσκαμε, κουκουνάρια και ελάχιστες πέτρες. Κάποιοι κάναμε τους αστυνομικούς και οι άλλοι μισοί τους φοιτητές. Εγώ έκανα την αστυνομικό. Επρεπε να πιάσουμε τους φοιτητές και να τους πάμε σε ένα μέρος στο σχολείο που δεν θα μπορούσαν να βγούνε», περιγράφει στον ΕΤ η μικρή Μαρία, μαθήτρια της ίδιας τάξης.

Η real-time συνεχής προβολή των επεισοδίων από την τηλεόραση έκανε πολλούς ανήλικους μάρτυρες «σκληρών» σκηνών που προβλημάτισαν και σόκαραν ακόμη και τους ενήλικες. Η μεταφορά τους στο σχολείο και συγκεκριμένα στο παιχνίδι «μπορεί ωστόσο να είναι παροδική, να εκτονωθούν δηλαδή τα παιδιά με το παιχνίδι και να τις απωθήσουν», σημειώνει η συμβουλευτική ψυχολόγος κ. Χριστίνα Σαμαράκη.

Η βία συνιστά αναπόσπαστο τμήμα του περιεχομένου των ειδήσεων, και οι ειδικοί συμβουλεύουν τους γονείς να εκθέτουν όσο το δυνατό λιγότερο τα παιδιά σε τέτοιες εικόνες. «Η τηλεοπτική βία είναι ιδιαίτερα ζημιογόνα για τα παιδιά, κυρίως κάτω των 8 ετών, επειδή αυτά δεν μπορούν να διαχωρίσουν εύκολα την πραγματικότητα από τη φαντασία και είναι δυνατόν να τα τραυματίσουν, με αποτέλεσμα να αποκτήσουν φοβίες, εφιάλτες κ.λπ.», τονίζει η ψυχολόγος κ. Δήμητρα Σφήκα.

Σύμφωνα με στοιχεία ερευνών, ένα στα τέσσερα Ελληνόπουλα επαναλαμβάνει ριψοκίνδυνες πράξεις που δεν κάνει στην καθημερινή του ζωή, όπως να επιχειρήσει να πετάξει ή να χρησιμοποιήσει αυτοσχέδια όπλα.

Μέχρι τα 18 τους έχουν δει 200.000 σκηνές βίας στην τηλεόραση

«Τα παιδιά, φθάνοντας την ηλικία των 18 ετών, έχουν παρακολουθήσει κατά μέσο όρο 200.000 πράξεις βίας μόνο από την τηλεόραση», σημειώνει η κ. Δήμητρα Σφήκα. Διευκρινίζοντας ότι κάποιοι ανήλικοι έχουν την τάση να επηρεάζονται περισσότερο σε σχέση με άλλους, η κ. Σφήκα αναφέρει τους τρόπους με τους οποίους γίνεται αυτό:

- αυξάνει την επιθετικότητα και την αντικοινωνική συμπεριφορά. Ειδικά τα παιδιά που έχουν κάποια προδιάθεση γίνονται ακόμη περισσότερο επιθετικά από ό,τι θα ήταν, αν δεν εκτίθεντο σε σκηνές βίας.

- αυξάνει το φόβο τους να καταστούν θύματα.

- περιορίζει την ευαισθησία τους στη βία και στα θύματά της.

- αυξάνει την επιθυμία τους για περισσότερη βία στην ψυχαγωγία και στην πραγματική ζωή.

Περιστατικά

Ανασύραμε από τη μνήμη μας μερικά χαρακτηριστικά επεισόδια μιμητισμού της προβαλλόμενης από την τηλεόραση βίας.

- 1998: Εντεκάχρονο αγόρι στην Αλβανία κρεμάστηκε, προσπαθώντας να μιμηθεί μια σκηνή βίας που είχε δει το προηγούμενο βράδυ στην τηλεόραση.

- 2003: Νεαρός ενήλικας ομολογεί ότι σκότωσε τον καλύτερό του φίλο, γιατί αυτό του ζήτησε η πρωταγωνίστρια της ταινίας «Queen of the Damned», που πριν από τη δολοφονία είχε παρακολουθήσει περίπου 100 φορές.

- 2006: Την περίοδο που όλα τα ΜΜΕ ήταν στραμμένα στην εξαφάνιση του 11χρονου Αλεξ από τη Βέροια, τα παιδιά στα σχολεία απειλούσαν το ένα το άλλο με τη φράση: «Θα σε κάνω Αλεξ» (=θα σε εξαφανίσω).

- 2007: Επτά παιδιά σε Πακιστάν, Σαουδική Αραβία, Αλγερία και ΗΠΑ απαγχονίστηκαν, αφού παρακολούθησαν στην οθόνη την εκτέλεση του πρώην δικτάτορα του Ιράκ, Σαντάμ Χουσεΐν. Σε εκείνο το περιστατικό τα παιδιά είχαν παίξει «το θάνατο του Σαντάμ».



ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ ΝΕΚΤΑΡΙΑ

Ελεύθερος Τύπος

Πρέπει να τα σταματάς από νωρίς...

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008


alt





«Fly me to the moon.....»

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

«Fly me to the moon ...;»


«Fly me to the moon ...;»

13 Δεκεμβρίου 2008, 13:55


Το θέαμα ήταν ορατό από τις ΗΠΑ έως και τη χώρα μας. Η πανσέληνος της Παρασκευής ήταν η μεγαλύτερη και φωτεινότερη των τελευταίων χρόνων.

Το φεγγάρι έκανε το πέρασμά του στα 356.613 χιλιόμετρα απόσταση από τη Γη, 28.000 χιλιόμετρα πιο κοντά από ό,τι συνήθως και ήταν ορατό σε πολλές χώρες. Είναι το κοντινότερο σημείο στο οποίο βρέθηκε εδώ και 15 χρόνια και σε συνδυασμό με την πανσέληνο δημιούργησε ένα απίστευτο θέαμα.

Στη Βρετανία, το μόνο που εμπόδιζε τους πολίτες από το να το δουν ήταν τα σύννεφα που κάλυπταν τον ουρανό.

alt

Εντυπωσιακή είναι η φωτογραφία του φεγγαριού πάνω από το χιονισμένο τοπίο της Βάδης - Βιτεμβέργης στη Γερμανία.

Η επόμενη «περίγεια» -όπως ονομάζεται- σελήνη θα εμφανιστεί μετά από οκτώ χρόνια, το Νοέμβριο του 2016, η οποία όμως δε θα είναι τόσο κοντινή όσο αυτή της Παρασκευής.

Το συγκεκριμένο φαινόμενο επηρεάζει ακόμη και την παλίρροια, καθώς η στάθμη των υδάτων ανεβαίνει, κάθε φορά που το φεγγάρι πλησιάζει τη Γη.

Zougla.gr


Εκτέλεση ....

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008

Εκτέλεση του επιχειρηματία Μπάμπη Λαζαρίδη.

Τραυματισμένη η Αγγελική Ηλιάδη

13 Δεκεμβρίου 2008, 00:59



Εν ψυχρώ εκτέλεση λίγο πριν απο τις 00:30 στην Λεωφόρο Ποσειδώνος.

Δύο άτομα τα οποία επέβαιναν σε μοτοσικλέτα, πυροβόλησαν με καλάσνικοφ

και σκότωσαν τον επιχειρηματία, Χαράλαμπο Λαζαρίδη σύντροφο της τραγουδίστριας

Αγγελικής Ηλιάδη και ιδιοκτήτη του νυχτερινού κέντρου "ΜΟΥΣΕΣ".

alt

Η τραγουδίστρια έχει χτυπηθεί στο πόδι απο καλάσνικοφ και έχει μεταφερερθεί

στο νοσοκομείο, ενώ σύμφωνα με την αστυνομία στον τόπο του συμβάντος

έχουν βρεθεί 20 κάλυκες απο πυροβόλο όπλο.

Αυτόπτες μάρτυρες πάντως που είδαν το περιστατικό, μιλούν για δύο άτομα

που είχαν στήσει ενέδρα θανάτου στον επιχειρηματία κρυμμένοι πίσω απο θάμνους.

Η δολοφονία έλαβε χώρα έξω από ξενοδοχείο της περιοχής της Βούλας στην οδό Αλκυονίδων.

Οι δράστες πυροβόλησαν όταν το αυτοκίνητο ήταν σταθμευμένο πάνω στο πεζοδρόμιο,

ενώ σύμφωνα με την αστυνομία μέσα στο αυτοκίνητο ήταν και το μικρό παιδί του ζευγαριού.

zougla.gr







MixwitMixwit make a mixtapeMixwit mixtapes